Μόλις για 10' στο τρίτο δεκάλεπτο παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στο σημερινό παιχνίδι και γνώρισε εύκολα την ήττα με 51-62. Οι παίκτες μας ξεδίπλωσαν όλες τις αδυναμίες του πάνω στο παρκέ και παρέα με τον προπονητή που χάθηκε στα πολύπλοκα πλάνα του, τις ασταμάτητες αλλαγές και τις εμμονές του αφέθηκαν στις διαθέσεις της Νίζνι. Παρηγοριά η συμμετοχή στο FIBA Europe Cup με την ελπίδα ότι τα 2 παιχνίδια την εβδομάδα θα βοηθήσουν την ομάδα να βρει αγωνιστικό ρυθμό.

Με τις 2 ομάδες να έχουν πλέον ανοίξει τα χαρτιά τους στο πρώτο παιχνίδι, σήμερα φάνηκε ποιο τεχνικό τιμ έκανε σωστά τη δουλειά του αυτές τις λίγες ημέρες και ποιο όχι. Οι Ρώσοι παρά την ήττα και το ψυχολογικό ντισαβαντάζ διάβασαν ακριβώς το παιχνίδι της ομάδος μας με αποτέλεσμα να δούμε έναν εντελώς διαφορετικό αγώνα σε σχέση με αυτόν της Τρίτης. Πίεση στο κατέβασμα της μπάλας, σκληρή άμυνα στα όρια του φάουλ χωρίς φόβο μην πάθουν ζημιά από τις βολές και επιθέσεις διαρκώς ένας εναντίον ενός και πικ εν ρολ. Σε όλα τα παραπάνω δεν υπήρχε η παραμικρή αντίδραση από την πλευρά μας. Συνεχείς ανούσιες αλλαγές από τον κόουτς που δεν επέτρεπαν σε κανέναν παίκτη να βρει ρυθμό και αδικαιολόγητη εμμονή στον  Μποχωρίδη και τον Φλιώνη όπου έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να πείσουν τον προπονητή τους ότι σήμερα ήταν σε κακή βραδιά και έπρεπε να τους προστατεύσει αντί να τους εκθέσει με αυτόν τον τρόπο. Απορίας άξιο τι έβλεπε ο κόουτς σε αυτούς τους 2 παίκτες και τι ήταν αυτό που θα έκανε σίγουρα χειρότερα τόσο ο Βεργίνης που δεν αγωνίσθηκε καθόλου όσο και ο Γ.Αγγέλου που έπαιξε ελάχιστα… Το χειρότερο από όλα όπως καυτηριάσαμε και στα φιλικά είναι ότι αυτή η εικόνα που είδαμε σήμερα δεν απέχει πάρα πολύ από τις πραγματικές δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Μπορεί στην Αμερική να γίνεται τεράστια δουλειά στην ατομική βελτίωση των παικτών αλλά στην Ευρώπη όπου οι παίκτες αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς δεν εργάζονται σε ένα σταθερό περιβάλλον το να περιμένεις να δεις αθλητή άνω των 24-25 ετών ξαφνικά να μάθει να σουτάρει βολές θα είναι κάτι σαν ένα μικρό θαύμα. Οπότε το 47% στις βολές δεν ήταν έκπληξη αλλά ήταν ένα νούμερο φυσιολογικό σύμφωνα με την στατιστική της ομάδος. Ενώ και η επιθετική συγκομιδή έχει τη λογική της εξήγηση μιας και στην ομάδα υπάρχει ένας κατεξοχήν σκόρερ όπως είναι ο Μπέλ που θα πρέπει όμως να βγουν τα συστήματα ώστε να σουτάρει με καλές προϋποθέσεις και κάποιοι παίκτες σαν τον Τζόουνς, τον Νταλό και τον Χάρις που στην καριέρα τους σκοράρουν καθαρά συγκυριακά. Δίπλα σε αυτούς είναι ο  Λευτέρης Μποχωρίδης που πέρσι απέδειξε ότι υπό καθεστώς πίεσης απλά καταρρέει… Και φυσικά είναι και οι ψηλοί της ομάδος που για να αξιοποιηθούν θα πρέπει να έχεις πόιντ γκαρντ  ικανό να οργανώσει παιχνίδι και να μοιράσει ασίστ, κάτι που φυσικά δεν έχεις. Αυτόν τον ΑΡΗ είδαμε σήμερα και δυστυχώς οι πιθανότητες να δούμε κάτι παραπλήσιο με το σημερινό και όλη τη χρονιά είναι πάρα πολλές. Εκτός και αν ο Β.Αγγέλου καταφέρει και λύσει αυτόν το άλυτο γρίφο και την εμφάνιση έκπληξη του πρώτου ημιχρόνου στη Ρωσία γίνει το στάνταρ επίπεδο απόδοσης…

Οι προσδοκίες που γεννήθηκαν με τη νίκη και την εμφάνιση στη Ρωσία με τεράστια ευκολία πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων από τους ίδιους πρωταγωνιστές της περασμένης Τρίτης. Το ένα βήμα μπροστά που έγινε την Τρίτη σήμερα έγινε ένα άλμα προς τα πίσω. Εξηγήσεις και δικαιολογίες υπάρχουν για τα πάντα και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Το θέμα είναι ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να πορευτεί μια ολόκληρη χρονιά αγκαλιά με την δικαιολογία. Και αυτό όσο πιο γρήγορα το καταλάβει ο προπονητής, οι παίκτες και η διοίκηση τόσο πιο πιθανό είναι να αλλάξει η κατάσταση προς τα θετικά. Διαφορετικά όπως δείχνουν τα πρώτα σημάδια θα ζήσουμε πρωτόγνωρες μοναχικές στιγμές στο Παλέ…

ΥΓ. 6 τρίποντα και 5 καλές άμυνες σε 10' παρουσίας πάνω στο παρκέ ήταν όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα.

ΥΓ2. Ομάδα με χαμηλό μπάτζετ χωρίς κλασσικό σκόρερ που θα είναι σημείο αναφοράς και θα παρασύρει και τους υπόλοιπους δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί στην Α1. Και αυτό δεν έχει να κάνει με κανέναν μπαν αλλά για μια ουτοπική μπασκετική φιλοσοφία χωρίς δόση ρεαλισμού.